زمینه و هدف: برای پیشگیری از بروز عفونت محل جراحی (Surgical Site Infection) یکی از اقدامات موثر، ضدعفونی موضع جراحی است، اما در مورد مدت ضدعفونی پوست اختلاف نظر وجود دارد، از این رو این پژوهش به منظور تعیین تاثیر مدت زمان ضدعفونی پوست موضع جراحی بر فلور میکروبی پوست محل جراحی بیماران تحت عمل جراحی ارتوپدی انجام شد.روش بررسی: این کارآزمایی بالینی بر روی 46 بیمار تحت جراحی ارتوپدی که به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شده بودند انجام شد. اطلاعات از طریق پرسشنامه و گزارش های کشت میکروبی جمع آوری شد. در این بررسی، قبل از ضدعفونی پوست یک نمونه کشت از موضع جراحی تهیه می شد، سپس ضدعفونی محل جراحی به مدت ده دقیقه انجام می شد و در دقایق 2، 5 و 10 ضدعفونی، سه نمونه دیگر جهت شمارش کلنی و نوع آن تهیه می گردید. از آزمون دقیق نسبت ها و آزمون تی زوج جهت تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد.یافته ها: نتایج آزمون های آماری کاهش معنی داری از نظر میزان فلور باکتریایی بین مراحل زمانی پرپ نشان داد (P<0.01)، به غیر از دقیقه پنجم با دهم (P=0.057). از نظر نوع فلور، در تمام مراحل زمانی پرپ نسبت به مرحله قبلی کاهش معنی داری مشاهده شد (p<0.05) با این تفاوت که در مورد دیفتروئید در دقیقه 5 و در مورد باکتری های دیگر در دقیقه 10 رشد میکروبی منفی بود.نتیجه گیری: با توجه به نتایج این بررسی و در نظر گرفتن این که هدف آمادگی پوست قبل از عمل کاهش فلور باکتریایی است، به نظر می رسد 5 دقیقه ضدعفونی پوست برای کاهش فلور میکروبی موضع جراحی کافی باشد.

نانو ذرات نقره به دلیل داشتن خاصیت ضد باکتریایی 56 درصد نانومواد تولید شده را در سطح جهان به خود اختصاص می دهد. از این رو در صورت رهایش نانو ذرات نقره به بوم سامانه های آبی، خطرات جبران ناپذیری را برای موجودات زنده این بوم سامانه ها بویژه باکتری های همزیست به همراه خواهد داشت. هدف از مطالعه حاضر، بررسی تاثیر نانوذرات نقره بر فلور طبیعی باکتریایی پوست ماهی قزل آلای رنگین کمان است. جهت اطمینان از کیفیت نانو ذرات نقره از دستگاه های ICP، Zetasizer، TEM،EDX  و اسپکتوفتومتر استفاده گردید. پس از 14 روز نگهداری ماهیان در غلظت های 1، 0.1 و صفر میلی گرم در لیتر نانو ذرات نقره، تعداد باکتری های مزوفیل، سرمادوست، انتروباکتریاسه و باکتری های اسید لاکتیک پوست ماهیان به روش پورپلیت مورد شمارش قرار گرفت. نتایج نشان داد با افزایش غلظت نانو ذرات نقره جمعیت باکتری هایلاکتیک اسید پوست ماهیان به طور معنی داری کاهش یافت و باکتری های مزوفیل و انتروباکتریاسه از لحاظ آماری تاثیرپذیری کمتری در برابر نانو ذرات نقره از خود نشان دادند. در حالی که با افزایش غلظت نانو ذرات نقره، جمعیت باکتری های سرمادوست پوست ماهیان به طور معنی داری افزایش یافت. تحلیل نتایج نشان می دهد که خواص ضد باکتریایی نانو نقره به صورت انتخابی بوده وبسته به نوع گروه باکتری مورد مطالعه متفاوت است.

هدف این مطالعه بررسی تاثیر نانوذرات نقره کلوئیدی بر تغییر فلور باکتریایی بافت های روده و پوست ماهی کپور علفخوار (Ctenopharyngodon idella) است. پس از تعیین غلظت کشندگی کلوئید نانونقره برای این ماهی، نمونه های ماهیان به مدت 14 روز در معرض غلظت های 0.125، 0.25 و 0.5 mg/L نانونقره قرار گرفتند (در 3 تکرار). غلظت صفر نانونقره نیز به عنوان تیمار شاهد در نظر گرفته شد. سپس جمعیت باکتری های کل، مزوفیل، انتروباکتریاسه و اسید لاکتیکی در بافت های روده و پوست ماهی ارزیابی شد. نتایج نشان داد که با افزایش غلظت نانوذرات نقره، جمعیت میکروفلورهای اندازه گیری شده به طور معنی داری (P<0.05) کاهش یافت. به علاوه کاهش جمعیت باکتری های موجود در بافت پوست نسبت به بافت روده بیش تر بود. همچنین در طی دوران نگهداری ماهی، باکتری های انتروباکتریاسه و باکتری های اسیدلاکتیکی در بافت های روده و پوست به ترتیب کم ترین و بیش ترین تغییرات را داشتند. این مطالعه به وضوح نشان داد که خواص ضدباکتریایی نانوذرات نقره بسته به گروه های مختلف باکتریایی متفاوت است. بنابراین، با توجه به نقش پروبیوتیکی باکتری های اسیدلاکتیکی در روده ماهیان، حساسیت و کاهش جمعیت آن ها در برابر نانونقره ممکن است سیستم ایمنی ماهیان را تحت تاثیر قرار دهد.

در این تحقیق به منظور بررسی خواص ضدباکتریایی نانوذرات نقره سنتزشده از عصاره جلبک دریایی سارگاسوم که به روش بیولوژیکی خارج سلولی تولید شد، بار باکتریایی مزوفیل، انتروباکتریاسه، باکتری های لاکتیک اسید و سرمادوست پوست ماهی کپور معمولی در مواجهه با سه غلظت از نانوذره مذکور شامل mg/L AgNP 11/0، mg/L AgNP 13/1 و mg/L AgNP 67/5 به مدت 14 روز مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که با افزایش غلظت نانوذرات نقره بار باکتریایی مزوفیل و انتروباکتریاسه به طوری معنی داری در مقایسه با تیمار شاهد کاهش یافت (05/0 p). کمترین شمارش باکتریایی نیز مربوط به انتروباکترها (01/0± 00/1log cfu/cm2 ) و در مواجهه با غلظت mg/L AgNP13/1 بوده است. باکتری های لاکتیک اسید در تمام تیمارها و نیز در تیمار شاهد تا آخرین روز مواجهه هیچ گونه رشدی نداشتند.

کنترل بیماری های ماهیان پرورشی به دلیل پرورش آنها در سیستم هایی که تولید آنها بستگی به شرایط بسته محیطی دارد، بسیار مشکل است. یک بیماری زمانی می تواند رخ دهد که عوامل بیماری زا از موانع اولیه نفوذ کند. سه راه عمده سرایت عفونت از میان پوست، آبشش و مجاری گوارشی می باشد. در این مطالعه اثرات کلریدسدیم و متیلن بلو بر روی فلور باکتریایی پوست، آبشش و آب پرورشی 360 بچه تاسماهی ایرانی (Acipenser persicus) با میانگین وزنی 1.74±0.45 گرم در انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری دکتر دادمان مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش با 6 تیمار و 3 تکرار برای هر ماده انجام شد. در طی آزمایش میانگین میزان دمای آب 23.78±0.24 درجه سانتیگراد، میانگین میزان اکسیژن محلول 7.08±0.27 میلی گرم بر لیتر و میانگین pH آب 7.6±0.32 بود. نتایج حاصل از شمارش باکتریایی آب نشان داد که در کلریدسدیم اختلاف معنی دار آماری بین میزان فلور باکتریایی شاهد و آب پرورشی پس از 96 ساعت وجود نداشته است. در تیمار 6.3 گرم بر لیتر کلریدسدیم تعداد باکتری ها در اندام پوست پس از 96 ساعت کمتر از شاهد و سایر تیمارها مشاهده گردید. نتایج حاصل از شمارش باکتریایی آب پرورشی در مجاورت با متیلن بلو در تیمار 3.83 میلی گرم بر لیتر کمتر از شاهد و سایر تیمارها بود و همچنین در تیمار 1.56 میلی گرم در لیتر در پوست و در تیمار 1 میلی گرم بر لیتر متیلن بلو در آبشش کمتر از سایر تیمارها بود.

یکی از راه های موثردر بهسازی محیط پرورش و ارتقای کیفیت تولید، استفاده از مواد ضدعفونی کننده بدون اثرات سو بر محیط زیست می باشد. این بررسی با هدف ارزیابی اثرات داروی ضدعفونی کننده هالامید بر روی فلور باکتریایی پوست و آبشش بچه تاسماهی ایرانی انجام شد. تعداد 450 عدد تاسماهی ایرانی با وزن متوسط 7.3±1.6 گرم و طول کل متوسط 13.7±1.1 سانتی متر در 9 حوضچه فایبرگلاس با ابعاد 1´1´0.5 متر، به طور یکسان و تصادفی توزیع گردید. تعداد بچه تاسماهی ایرانی در هر حوضچه 50 عدد بود. تیمارها با سه تکرار شامل گروه شاهد (بدون ماده ضدعفونی)، تیمار هالامید با دوز 20 میلی گرم در لیتر و تیمار هالامید با دوز 60 میلی گرم در لیتر بودند. ضدعفونی به صورت حمام دهی برای مدت 30 دقیقه در طی 5 روز متوالی و کشت باکتری ها در سه مرحله به صورت یک روز در میان انجام شد. فاکتورهای کیفی آب شامل درجه حرارت، pH، اکسیژن محلول، آمونیوم، نیتریت، CO2، سختی کل، قلیائیت و EC قبل و بعد از استفاده از داروی ضدعفونی کننده اندازه گیری شدند. جهت ارزیابی تعداد کل فلور باکتریایی بر حسب (Colony Forming Unit) CFU پس از انتقال بچه تاسماهیان به آزمایشگاه، در شرایط کاملا استریل نمونه برداری از پوست و آبشش انجام شد. نتایج بررسی های آماری حاصل از سه مرحله کشت باکتری نشان می دهد که ماده ضدعفونی کننده هالامید با دوزهای تعیین شده تاثیر معنی دار آماری بر کاهش فلور باکتریایی پوست و آبشش در مقایسه با تیمار شاهد داشته است (P<0.05). در کاهش فلور باکتریایی آبشش ها، هالامید با دوز 60 میلی گرم در لیتر (3.9±0.8 log CFU/g) موثرتر از دوز 20 میلی گرم در لیتر بوده است هر چند اختلاف معنی داری بین دوزهای انتخابی دیده نشد. حداکثر فلور باکتریایی در آبشش گروه شاهد به مقدار (5.2±0.3 log CFU/g) مشاهده شد. کاهش فلور باکتریایی پوست تاسماهی ایرانی با هالامید دوز 60 میلی گرم در لیتر در مقایسه با دوز کمتر ازآن چشمگیرتر بوده است (3.6±0.5 log CFU/cm2)، اگرچه هیچگونه اختلاف معنی دار آماری در بین دوزهای مورد بررسی دیده نشد. حداکثر فلور باکتریایی در پوست گروه شاهد به مقدار (5.5±0.5 log CFU/cm2) مشاهده شد.

زمینه و هدف: ضدعفونی کردن دست ها قبل از جراحی اقدامی ضروری جهت پیشگیری از عفونت زخم جراحی می باشد. امروزه اثربخشی بیشتر الکل ها موجب استفاده گسترده از محلول های با پایه الکل شده است. بنابراین پ‍‍‍ژوهش حاضر با هدف مقایسه تاثیر ضد عفونی کردن دست با محلول آماده الکلی دکوسپت و ترکیب بتادین - اتانول بر فلور باکتریایی دست صورت گرفت.مواد و روش ها: این کارآزمایی بالینی یک گروهی از نوع قبل و بعد بود که بر روی 20 داوطلب سالم از بین دانشجویان و کارکنان دانشگاه علوم پزشکی همدان به صورت در دسترس در سال 1391 انجام شد. تمام واحدها تحت هر دو مداخله قرار گرفتند. در هر روش پس از شستشوی دست ها با آب و صابون، نمونه اول (پایه) از نوک انگشتان هر دو دست تهیه و سپس دست ها با محلول دکوسپت اسکراب گردید. بلافاصله بعد از ضد عفونی کردن، نمونه دوم (فوری) از یکی از دست ها تهیه شد. سپس به دست دیگر دستکش استریل پوشانده و سه ساعت بعد نمونه سوم از نوک انگشتان همان دست تهیه گردید. روش آزمایشی بتادین- اتانول حداقل یک هفته پس از مداخله قبلی به اجرا درآمد. نتایج به صورت شمارش کولونی بر میلی لیتر گزارش و شاخص کاهش میکروبی (RF یا Reduction Factor) جهت بررسی اثر محلول ها محاسبه گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تی زوجی در نرم افزار آماری SPSS نسخه 16 انجام شد.یافته ها: میانگین لگاریتم 10 شمارش باکتریایی پوست دست اول قبل و بلافاصله پس از ضد عفونی با دکوسپت به ترتیب 4.07 و 0.81 و در دست دوم قبل و سه ساعت بعد 3.87 و 1.94 بود. آزمون تی تفاون معنی داری را در مقایسه تراکم باکتریایی دست در فواصل زمانی بلافاصله و سه ساعت پس از ضد عفونی با قبل از ضد عفونی در هر دو روش نشان داد. اما اثر آنتی باکتریال ضد عفونی با دکوسپت نسیت به روش ترکیبی بتادین- اتانول، بلافاصله و سه ساعت پس از ضد عفونی بیشتر بود (p=0.0001)نتیجه گیری: اثربخشی روش ضد عفونی با ترکیب بتادین- اتانول بر فلور باکتریایی دست کمتر از روش ضد عفونی با دکوسپت بود. بنابراین توصیه می شود پرستاران و جراحان از ضد عفونی با دکوسپت برای اسکراب دست ها قبل از جراحی استفاده کنند.

سوسری ها حشراتی هستند که غالبا درمحیط های آلوده مانند فاضلاب دستشویی ها و توالت ها زندگی و از مواد آلوده تغذیه می کنند. این حشرات یکی از عوامل مهم در حمل و نقل و گسترش باکتری ها بویژه باکتری های خانواده انتروباکتریاسه به محیط زندگی انسان محسوب می شوند. هدف از این تحقیق بررسی و شناسایی فلور باکتریایی هوازی بی هوازی اختیاری سوسری آلمانی شایع در شهر تهران می باشد. در این مطالعه سوسک های سوسری آلمانی از مناطق مختلف تهران جمع آوری و معده آنها پس از استخراج بر روی محیط های کشت میکروبی کشت و در نهایت نمونه های رشد کرده با استفاده از محیط های کشت افتراقی شناسایی شدند. 10 جنس باکتریایی در معده سوسری آلمانی یافت شد که 9 جنس گرم منفی و 1 جنس گرم مثبت بودند. بررسی های انجام شده نشان داد که جنس های سیتروباکتر 20%، سودوموناس 18%، پروتئوس 17%، %15.5 E.coli، انتروباکتر 12%، استافیلوکوکوس 11.1%، سالمونلا 3.3%، کلبسیلا 1.1%، شیگلا و هافنیا هر کدام با 1% به ترتیب فراوانترین باکتری های معده سوسری آلمانی بودند. باکتری های متعدد بیماریزا در داخل بدن سوسری های آلمانی رشد و نمو می یابند و به همراه این حشره به محیط زندگی انسان منتقل می شوند. در این مطالعه مشخص گردید اغلب این باکتری ها متعلق به خانواده انتروباکتریاسه بوده و می توانند بیماریزا باشند در نتیجه می توانند بهداشت انسان را تحت تاثیر قرار دهند.

باکتری های غالب شانه دار مهاجم دریای خزر، Mnemiopsis leidyi، با نمونه گیری از اعماق 5، 10 و 20m در سه تکرار در تابستان 1383 مورد مطالعه قرار گرفت. نمونه های شانه دار ابتدا توسط سرم فیزیولوژی استریل هموژن و سپس در محیط آگار تریپتیک سویا در oC30 به مدت 72 ساعت کشت داده شد. از پرگنه های خالص رشد یافته پاساژ تهیه و سپس از نظر خصوصیات مرفولوژی، فیزیولوژی و بیوشیمیایی با استفاده از روش های استاندارد باکتری شناسی مورد مطالعه قرار گرفتند. جنس هایی از کورینه باکتر، سودوتوبرکلوزیس، ویبریو، لیستریا، یرسینیا، پروپیونی باکتر و انتروباکتر در نمونه های اخذ شده از عمق 5m و جنس های غالب ویبریو، میکروکوکوس، انتروباکتر، لیستریا، اکتینوباسیلوس، باسیلوس مورگانلا در نمونه های اخذ شده از عمق 10m شناسایی شدند. جنس های ویبریو، انتروباکتر، آئروموناس؛ میکروکوس و مورگانلا باکتریا نیز در نمونه های عمق 20m شناسایی شدند. نتایج نشان داد که جنس های ویبریو و انتروباکتر در نمونه های 5m غالب بودند در حالی که جنس های لیستریا، ویبریو و انتروباکتر در نمونه های عمق 10m و جنس های ویبریو و انتروباکتر در نمونه های عمق 20m غالب بودند.